ಫೆಬ್ರವರಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟೇ ದಿನಗಳು

ಈಗ ಶಾರ್ಪನರಿನ ಗಿರಣಿಗೊಡ್ಡಿದ ಪೆನ್ಸಿಲ್
ಸರಸರನೆ ಕೆತ್ತಬೇಕು. ಹೊರಬಂದ ಸುರುಳಿಯ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮೈಮರೆಯುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ.
ಸೀಸದ ಚೂಪಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆಂದೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ
ಬಿಳಿಹಾಳೆಯ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡುವುದು ಸಲ್ಲ.

ಈಗ ಆಮೆಯೂ ಬೇಗ ಬೇಗ ನಡೆಯಬೇಕು
ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿದ ಅವರೆಯ ಕಾಳಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯ
ಅಂದ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತರೆ ಕೆಟ್ಟಂತೆಯೇ ಕೆಲಸ
ಹಾಗೆಲ್ಲ ಕೈ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಬಸ್ಸು
ಅಲ್ಲೂ ಭಾರೀ ಪೈಪೋಟಿ; ಎರಡು ಟಿಕೀಟು
ಗೆದ್ದರೆ ಜಾಸ್ತಿ, ಅದೇ ಪರಮ ಆಸ್ತಿ.

ಅಂಜೂರದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಾಗ ಹುಳುವೊಂದು ಸಿಕ್ಕರೆ
ನಾನು ತಿನ್ನದೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಹುಳು ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳಲಿ
ಎಂಬ ಸಹಾನುಭೂತಿಯೇ ಕಾರಣ ಎಂದರೆ,
ಸ್ಥಿತಿಯ ನಿಶ್ಚಲತೆಯನ್ನು ಕಲಕಲೂ ಹಿಂಜರಿಯುವವನಿಗೆ
ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗುವ ಕನಸೇಕೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೀ ನೀನು.
ಉಲ್ಕೆಯೊಂದು ಜಾರಿ ಬೀಳುವಾಗ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನಿಲ್ಲುವ
ನಾಸ್ತಿಕನನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತೇನೆ ನಾನು.

ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು - ನನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೀನು
ನಿಂತು ನೋಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದೆಲ್ಲ ಬಾಯಿಮಾತಾಯ್ತು.
ನಿನ್ನಿಷ್ಟದ ಬದನೆಯ ಎಣ್ಣೆಗಾಯಿ ನನಗೆ ಅಲರ್ಜಿ
ನನ್ನಿಷ್ಟದ ಅರಿಶಿಣ ಕೊಂಬಿನ ತಂಬುಳಿ ನಿನಗೆ ಸೇರದು
ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳ ಕತೆಯೆಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ, ಮೊದಲು ಇವತ್ತಿನ
ಅಡುಗೆಗೆ ಏನು ಎಂಬುದಾಗಬೇಕು ನಿಷ್ಕರ್ಷೆ.

ತಿರುಮಲೇಶರು ಹೇಳಿದ್ದು, ಅಬೀಡ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಯನ್ನು
ದಾಟುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದೇ ಹೊರತು
ವಾಹನಗಳಗುಂಟ ಬಿರಬಿರನೆ ನಡೆಯುವುದೇನಲ್ಲ
ಹೀಗೆ ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾದ ಮಾಡುತ್ತ ನಿಂತರೆ ಹೇಗೆ?
ಫೆಬ್ರವರಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟೇ ದಿನಗಳು
ಸಿಕ್ಕ ತರಕಾರಿ ಕೊಂಡು ನಡೆಯೋಣ ಬೇಗ ಮನೆಗೆ
ಉಳಿದರೆ ಸಮಯ, ಇದ್ದೇ ಇದೆ ಮಾತು-ಕತೆ-ಕಲಾಪ
ಎಂದಿಗೂ ಮುಗಿಯದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ವ್ಯರ್ಥಾಲಾಪ.


[ಫೆಬ್ರವರಿ 2012ರ  'ಮುಗುಳು' ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ]

ಮಖ್ನಾ ಆನೆಯ ವಿರಹ

ಸಿನೆಮಾ ಮುಗಿದಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ಬರಲೇಬೇಕು
ಕೊನೆಯ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದವನನ್ನೂ
ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ ಕಸ ಗುಡಿಸುವ ಹುಡುಗ

ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಜ್ವರ ಬಿಟ್ಟ ಬೆಳಗಿನಂತೆ ಎಲ್ಲ ಹೊಸದಿದೆ
ನಿಲ್ಲಬಹುದು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ದಿಗ್ಮೂಢತೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ನಿಮಿಷ
ಆಮೇಲೆ ಹೊರಡಲೇಬೇಕು: ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ತೊಯ್ದುಕೊಂಡೋ,
ಚಳಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಒದ್ದುಕೊಂಡೋ, ಬಿಸಿಲಿದ್ದರೆ ಬೈದುಕೊಂಡೋ.

ಫರ್ಲಾಂಗು ಕಳೆದಮೇಲೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಮೂಡುವರು:
ಕಪ್ಪು ಸೂಟಿನ ಹೀರೋ ಬಂದು ತನ್ನ ರಿವಾಲ್ವರಿನಿಂದ
ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಸರಿಸಿ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವನು.
ಚಂದಕ್ಕೆ ಪುಟವಿಟ್ಟ ಚೆಲುವಿ ನಾಯಕಿ ಕೈ ಹಿಡಿದು
ಪಾರ್ಕಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಳು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ತೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೇನೋ
ಎನಿಸುವ ಕನ್ನಡಕದ ತಂದೆ ಬನಿಯನ್ನಿನಲ್ಲೇ ಬಂದು
ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸಂತೈಸುವನು. ತಾಯಿ ಕೈತುತ್ತು ತಿನಿಸುವಳು.
ಐಟೆಮ್ ಸಾಂಗಿನ ಹುಡುಗಿ ನರ್ತಿಸಿ ರಂಜಿಸುವಳು.

ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆವರಿಸುವ ಕತ್ತಲೆ
ಕಂಬಳಿಯಂತೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮೈಗಂಟಿದ ಸಿನಿಮಾ ಕಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಉದುರಿಸಿ
ಥರಥರ ನಡುಗಿಸುವುದು. ರಸ್ತೆಬದಿಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ರಾಶಿ
ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ ಚಳಿಯ ನೀಗಿಸಬಲ್ಲುದೆ?
ಪೆಟ್ರೋಲು ಕುಡಿದ ಮತ್ತ ವಾಹನಗಳು ಹಾಯ್ವ ರಭಸದಿ
ಕಾವು ಮೂಡಬಹುದೇ? ಒಂದು ಕಣ್ಣಾದರೂ ಇತ್ತ ನೋಡಬಹುದೇ?

ನಿದ್ರೆ ಆವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಮನೆ ಬಂಗಲೆ ಕೋಟೆ ಉದ್ಯಾನ
ನೀಲಿಯೀಜುಕೊಳ ಥಳಥಳ ಗಾಜಿನಂಗಡಿ
ಪ್ರಸೂತಿಯಾಸ್ಪತ್ರೆಗೂ ಗೇಟು ಹಾಕಲಾಗುವ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ
ರಸ್ತೆಗಳೊಂದೇ ಮುಗಿಯದ ರತ್ನಗಂಬಳಿ
ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಯಾರೂ ಇರದಿದ್ದರೂ ಮುಂದೆ
ಮಖ್ನಾ ಆನೆಯಂತೆ ಒಬ್ಬನೆ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ ವಿರಹಿ:
ಕತ್ತಲೆ ಚಳಿ ಭಯಕ್ಕೆ ಥೇಟರಿನ ಪರದೆ ಸಹ ಗಡಗುಟ್ಟುವಾಗ.

ನವೆಂಬರ್ ಚಿತ್ರಗಳು

ಎಲ್ಲೋ ಚಂಡಮಾರುತವೆದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಂತ ಡಿಶ್ಶುಗಳು
ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಸಿಗ್ನಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿವೆ
ಬಚ್ಚಲ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುತ್ತ ಪರಿಮಳ ಸೂಸುತ್ತಿರುವ
ಏರ್ ಫ್ರೆಶನರ್‌ನ ಮೈಮೇಲೆ ನೀರ ಹನಿಗಳು ನಿಂತಿವೆ
ಬಿಡಿಸಿದಾಗ ಪುಳಕ್ಕನೆ ಹೊರಬಂದ ಬಿಳಿಬಿಳಿ ಅವರೆಕಾಳುಗಳು
ಆಶ್ಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ ಕಣ್ ಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿವೆ
ನೋಟ್‌ಬುಕ್ಕಿನ ಹಾಳೆಯಿಂದ ಯಾರೋ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟ ರಾಕೆಟ್
ಟೆರೇಸಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ತುಯ್ಯುತ್ತಿದೆ
ಕಾರ್ತಿಕ ದೀಪೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸಾಲು ದೀಪಗಳಲ್ಲಿ
ಎಣ್ಣೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಆರಿರುವ ಹಣತೆಗೆ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ
ಜಿಮೇಲಿನ ಸ್ಪಾಮ್ ಫೋಲ್ಡರಿನಲ್ಲಿ ಎನ್‌ಲಾರ್ಜ್‌ಮೆಂಟ್
ಟಿಪ್ಪುಗಳು ಅನಾಥವಾಗಿ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿವೆ
ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕೆಮ್ಮು ಎಂಬ ಸ್ಟೇಟಸ್ಸಿಗೂ
ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ಕಿನ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಲೈಕು ಬಂದಿದೆ
ಕೆಂಪು ಸೇಬುಗಳ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ
ತಳ್ಳುಗಾಡಿಯ ಮೇಲೆ ಕಿತ್ತಳೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ
ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೇ ನ್ಯೂಸ್‌ಚಾನೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ
ಅದದೇ ಜೋಕುಗಳ ಹಾಸ್ಯಸಂಜೆ ಬರುತ್ತಿದೆ
ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲು ಸಾಗಿಹೋಗಲೆಂದು ಗೂಡ್ಸ್ ರೈಲು
ಜಂಕ್ಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಯಿಂದ ಕಾದಿದೆ
ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದ ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಮೈಮರೆವಿನಲ್ಲಿ
ಬ್ಯಾಟ್ ಹಿಡಿದು ಸ್ಟೇಡಿಯಂ ಕಡೆ ನಡೆದಿದ್ದಾನೆ.

ಪೂರ್ತಿ ಮೂವತ್ತು ದಿವಸ ತುಂಬಿರುವ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನ
ನವೆಂಬರ್ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿಟ್ಟೆಯೊಂದು ಕೂತಿದೆ
ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿ ಪತಂಗವೇ, ನನಗೆ ಡಿಸೆಂಬರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿದೆ.

ಆಹ್ನಿಕ

-ಒಂದು-

ಉಭ ಇಲ್ಲ ಶುಭ ಇಲ್ಲ
ಒಂದು ದಿನ ದೋಸೆ ಹಿಟ್ಟಿಗೆ ಹದ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ
ಎಷ್ಟು ತೆಳ್ಳಗೆ ಎಷ್ಟು ಅಗಾಲಕೆ
ಬೇಕಾದರೂ ಎರೆಯಬಹುದು
ಅರೆ ನೋಡ್ರೀ, ಎಷ್ಟು ಚನಾಗಾಗ್ತಿದೆ ದೋಸೆ
ಹೊರಗೆ ಕೆಂಪಗೆ ಒಳಗೆ ಬೆಳ್ಳಗೆ
ಹೊರಗೆ ಗರಿಗರಿ ಒಳಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ
ನೋಡ್ರೀ, ಎಷ್ಟು ಸಲೀಸಾಗಿ ಏಳ್ತಿದೆ ಕಾವಲಿಯಿಂದ
ಹೆಂಡತಿ ಖುಶಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ

ಏನೂ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ
ಯಾರ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವೂ ಇಲ್ಲ
ಕಾಣದ ಕೈಗಳ ಪಿತೂರಿಯೂ ಇಲ್ಲ
ಅದೇ ಅಕ್ಕಿ ಅದೇ ಉದ್ದು ಇಷ್ಟೇ ಮೆಂತೆ ಅಷ್ಟೇ ಅವಲಕ್ಕಿ
ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ನೆನೆಸಿ ಬೀಸಿ ದಬರಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ

ಇವತ್ತು ದೋಸೆ ಹಿಟ್ಟಿಗೆ ಹದ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಹಾಗೇ
ಯಾವ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಯಕಾರಣವೂ ಇಲ್ಲದೇ
ಯಾರ ಮಧ್ಯಸ್ತಿಕೆಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೇ
ಮನೆಯೊಳಗಿಟ್ಟ ಹೂಗಿಡಕ್ಕೂ ತುಂಬಿ ಬಂದಹಾಗೆ
ಆಳ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಬಂಡೆಗೆ ಮೀನು ಮುತ್ತಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ
ಕೆಟ್ಟು ಬದಿಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ರೇಡಿಯೋ ತಾನಾಗೇ ಸರಿಹೋದಹಾಗೆ.

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಪದ್ಯವೂ ಹೀಗೇ
ಪದಗಳ ಹುಡುಕುವ ತಾಕಲಾಟವಿಲ್ಲದೆ
ಉಪಮೆ ರೂಪಕ ಪ್ರಾಸಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ
ವಿಪರೀತ ಸೆಖೆ, ಕಟ್ಟಿದ ಮೋಡ, ಸುಯ್ಲುಗಾಳಿ-
ಗಳ್ಯಾವುದರ ಸುಳಿವೂ ಇಲ್ಲದೇ
ಮಳೆಹನಿಗಳು ಬೀಳಲು ಶುರುವಾಗಿ
ಟೆರೇಸಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳೆಲ್ಲ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ
ಆರರ ಪೋರ ಜಾರುವ ದಾರಿಯಲೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಾನೆ;
ಅರವತ್ತರ ಮುದುಕ ತನ್ನ ಕಾಲವ ನೆನೆದು ಸಂಕಟ ಪಡುತ್ತಾನೆ.

-ಎರಡು-

ಮೊನ್ನೆ ಯಾರೋ ಆಪಲ್ ಕೇಕ್ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲವಂತೆ: ಅಳಿದುಳಿದ ಬೂಸಲು ಬಂದಿರುವ ಬ್ರೆಡ್ಡು
ಬನ್ನು ಕೇಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪುಡಿಪುಡಿಮಾಡಿ ಕಲಸಿ
ಅದಕ್ಕಿನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಸಿಹಿ ಬಣ್ಣ ಪರಿಮಳ ಚೆರ್ರಿ ಪರ್ರಿ ಬೆರೆಸಿ
ಸೇಬುವಿನಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದೆ ಕಟ್ಟಿ ಬೇಕರಿಯ ಶೋಕೇಸಿನಲ್ಲಿ
ಚಂದ ಕಾಣುವಂತೆ ಇಡಬೇಕು. ಅಷ್ಟೇ.

ಇನ್ನು ಈ ಆಪಲ್ ಕೇಕನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಹೇಗೆಂದರೆ...
ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ, ಇಂತಹ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಕವಿಗಳು
ಬರೆದಿದ್ದಾರಾದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗಿದು ರುಚಿಯೆನಿಸಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಸರಿ, ಆಪಲ್ ಕೇಕ್ ರುಚಿಯಾಗಿದೆಯಾ?
ಅದನ್ನಾದರೂ ತಿನ್ನಿ.

-ಮೂರು-

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳಬೇಕು ಎಂಬ
ಎಚ್ಚರದೊಂದಿಗೇ ಮಲಗಬೇಕು ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿಯೂ.
ಅಲಾರ್ಮಿನ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಚುಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಎದ್ದುಬಿಡಬೇಕು.
ಒಂದು ದಿವಸ ಮೈಮರೆತು ನಿದ್ರಿಸಿದರೂ
ಕ್ಯಾಬು ಮಿಸ್ಸಾಗಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ತಡವಾಗಿ
ಬಾಸು ಗರಮ್ಮಾಗಿ ದಿನವೆಲ್ಲ ಹಾಳಾಗಿ..
ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಬೇಗ ಏಳಬೇಕೆಂಬ ದ್ಯಾಸದಲ್ಲೇ
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಿದ್ರೆಯಿರದೇ ಮರುದಿನ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣು.

ಬದುಕು ಬರೀ ಕಮಾಯಿಗಾಗಲ್ಲ ಎನಿಸಿದ ದಿನ
ಒಂದು ಹಸಿಬೆ ಚೀಲ ಬಗಲಿಗೇರಿಸಿ
-ಒಳಗೆ ನಾಕು ಚಪಾತಿ, ಜೀವಜಲ-
ಇಂಬಳಗಳ ತುಳಿಯುತ್ತ ಬೆಟ್ಟವೇರಿ ಬಗ್ಗಿದರೆ
ಹಬೆಯಾಡುವ ಹಸಿರು ಶ್ರೇಣಿಗಳು
ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಉಸಿರೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೆ ಬಿಟ್ಟು
ಮೋಡ ದಬ್ಬುವ ಗಾಳಿಯೊಳಗೆಳೆದುಕೊಂಡು
ತೊಯ್ದು ತೊಪ್ಪೆಯಾಗಿ, ತಿನ್ನದೇ ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಿ
ಮತ್ತೆ ಇಳಿಯುವುದಾದರೆ ಹತ್ತುವುದೇಕೆ ಎನ್ನದೆ
ಶಿವಶಿವಾ, ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ಪಯಣಕೆ, ದಾರಿ ಕೆಳಗೆ.

-ನಾಲ್ಕು-

ಬೈಕು ಸರ್ವೀಸು ಮಾಡಿಸಿದ ದಿನ ಖುಷಿಯ ರುಂರುಂ
ಹೊಸ ಅಂಗಿ ತೊಟ್ಟ ದಿನ ಹೊಸದೆ ಖದರು
ಹೊರಗನು ತೊಳೆದರೆ ಒಳಗೂ ತಿಳಿ
ಕಣ್ಣು ತಂಪಾದರೆ ಮನಸೂ ಸಿಹಿ
ದೋಸೆ ಸಲೀಸು ಕಾವಲಿಯಿಂದೆದ್ದುಬಂದರೆ ಸಾಕು
ದಿನವಿಡೀ ಪ್ರಫುಲ್ಲ.
ದಿನವೂ ಬೆಟ್ಟವೇರುವ ಹಾಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ
ಹಾಗಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ.
ಜೋಗದ ಸಿರಿ ತುಂಗೆ ಬಳುಕು ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯುತ್ತುಂಗ
ಎಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲೇ. ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ.

ಮತ್ತೆ ಕವಿತೆ ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತರೆ

ಮತ್ತೆ ಕವಿತೆ ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತರೆ
ಅಲ್ಲೇ ಕಾಡುವ ಬೆನ್ನುನೋವು
ಅಪ್ಪ ಗುನುಗುತ್ತಾನೆ: ಈ ವಯಸ್ಸಿಗೇ..?
ಅಮೃತಾಂಜನ ಹಚ್ಚಿ ತಿಕ್ಕಿಕೊಡಲು ಈಗ
ಹೆಂಡತಿಯಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳದೂ ಸಿಡಿಮಿಡಿ:
ಕವಿತೆ ಬರೆಯಲಾಗದ ನೆಪವೋ ಅಥವಾ
ನಾನು ತಿಕ್ಕಲಿ ಅಂತಲೋ?

ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು-
ಪೆನ್ನು, ಪೆನ್ನಿಗೊಂದು ಹಾಳೆ, ಒತ್ತಿಗೊಂದು ಮೆತ್ತನೆ ಪುಸ್ತಕ
ಬೆನ್ನು, ಬೆನ್ನಿಗೊಂದು ಮದ್ದು, ಒತ್ತಿಗೊಂದು ಮೆತ್ತನೆ ದಿಂಬು
ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೇ ಮಳೆಯು ಬಂದು ಎಲ್ಲ ನೆನಪಾಗಲು ಶುರುವಾಗಿ
ಆಹಾ, ಬೆಚ್ಚಗೆ ಶುಂಟಿ-ಜೀರಿಗೆ ಕಷಾಯ ಲೋಟದ ತುಂಬ
ಇನ್ನೇನು ಕವಿತೆ ಮೂಡಿಯೇಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಲೇಖನಿಯನ್ನು
ಖಡ್ಗಕ್ಕಿಂತ ಹರಿತ ಎಂದು ಝಳಪಿಸಿ-
ನೋ ನೋ- ಅದೆಲ್ಲ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಶೈಲಿ;
ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಸುಕೋಮಲ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಸವರಿ ಮುದ್ದಿಸಿ,
ಹಾಳೆಯನ್ನು.. ಹಾಳೆಯನ್ನು.. ಯಾವುದೋ ಉಪಮೆಗೋ ರೂಪಕಕ್ಕೋ ಒಪ್ಪಿಸಿ
ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು

ಕವಿತೆ ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತರೆ-
ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಡಿಂಗ್ ಡಾಂಗ್ ಕಾಲಿಂಗ್ ಬೆಲ್ಲು
ಕಟ್ಟಿಲ್ಲವಂತೆ ಈ ತಿಂಗಳ ಪೇಪರ್ ಬಿಲ್ಲು
ಕಾಲಿಂಗ್ ಬೆಲ್ಲೂ ಸುಮಧುರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸದೇಕೆ
ಮಳೆಯ ತಿಟಪಿಟ ಸದ್ದಿನ ಹಾಗೆ
ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಡು ರಿಂಗ್‌ಟೋನಾಗಿದ್ದರೂ ಮೊಬೈಲು ಕಿರಿಕಿರಿಯೇ
ಭಾಗ್ ಮಿಲ್ಕಾ ಭಾಗ್ ಎಂದು ಓಡಿ ಬರುವ
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹುಡುಗ... ಕವಿತೆ ಬಿಡಿ,
ವಾಚಕರ ಅಂಕಣಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲೂ ಮೂಡು ಬಾರದು.

ಆದರೂ ಛಲ ಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ
ಮತ್ತದೇ ಪೆನ್ನು ಮತ್ತದೇ ಹಾಳೆ ಮತ್ತದೇ ಬೆನ್ನು
ಹಿಡಿದು ಒತ್ತಿ ಒರಗಿ ಪಲ್ಲವಿಗೊಂದು ಸಾಲು ಹುಡುಕುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಮಳೆ ನಿಂತು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುರಿದ ಒಣ ಮೀನಿನ ವಾಸನೆ
ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಬಂದೆರಗಿ
ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಮೂಗಿನೆರಡೂ ಹೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನದುಮಿ ಹಿಡಿದು
ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಭಾರೀ ವಾಸನೆಯೆಂದು ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತ...

ಏನು ಮಾಡಲಿ, ಕವಿತೆ ಬರೆಯಲಾಗದ್ದಕ್ಕೆ ಬರೀ ನೆಪ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ
ಅಂತ ನೀವು ಆರೋಪಿಸುತ್ತೀರಿ.