ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ

ಚಂದ್ರ ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದೆ
ಚಂದ್ರನಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಎಂದಳು
ಟೆರೇಸಿನಲ್ಲಿ ವಾದ ಬೇಡ, ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿ,
ಉಬ್ಬರದ ದನಿ ಕಾದ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಲುಪುತ್ತದೆ
ಎಂದು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆತಂದೆ
ಚಂದ್ರ ಬಾನಲ್ಲೆ ಉಳಿದ

ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಯಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು
ಅಲ್ಲೊಂದು ಬೆಳಕಿಂಡಿಯಿರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದಳು
ತನ್ನ ಕನಸಿನ ಮನೆಯ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದಳು
ಹೇಗೆ ಸಣ್ಣ ಕಿಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಕೋಲಾಗಿ ಇಳಿಯುವುದು
ಒಂಟಿತಾರೆ ನೇರ ಬಂದಾಗ ಆ ಕಿಂಡಿ ಕಣ್ಣಂತೆ ಕಾಣುವುದು
ನಿಶಾಚರಿ ಹಕ್ಕಿ ಹಾದುಹೋದರೆ ರೆಪ್ಪೆ ಮಿಡಿಯುವುದು
ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ತಾರಸಿಯ ಶಪಿಸುತ್ತ ಭಾವುಕಳಾದಳು

ಆಮೇಲೆ ನಾನು ನಮ್ಮೂರ ಕತೆ ಹೇಳಿದೆ
ಒಮ್ಮೆ ಊರವರೆಲ್ಲ ಕೂಡಿ ಹೊಳೆಯ ಬಳಿ ಬೆಳದಿಂಗಳೂಟಕ್ಕೆ ಹೋದದ್ದು
ಎಲ್ಲರೂ ತಂತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ತಂದ ಬುತ್ತಿ ಹಂಚಿ ತಿಂದದ್ದು
ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ ಹಾಡಿ ನಕ್ಕಿದ್ದು
ಹೊಳೆಯ ಮೀನುಗಳು ಅಂದು ತಡವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದು
ಬ್ರಹ್ಮಕಮಲವೊಂದು ಮೊದಲ ಸಲ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು
ನಡುರಾತ್ರಿ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡದ್ದು

ಆಕೆ ನಿದ್ರೆ ಬಂದು ಮಲಗಿದಳು
ಟೆರೇಸಿಗೆ ಬಂದು ಕತ್ತೆತ್ತಿದರೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲ
ಮೋಡಗಳೊಡಲಲಿ ಮರೆಯಾಗಿರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡು
ವಾಪಸು ರೂಮಿಗೆ ಬಂದರೆ ಚಂದ್ರ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಅವನಿಗೊಂದು ಜಡೆ
ಕುಂಕುಮಬೊಟ್ಟು ಫಳಫಳ ಹೊಳೆವ ಮೂಗುತಿ

ಕವಿತೆಗೆ ಮೀರಿದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ
ನಾನು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಿರ್ನಿದ್ರೆ ಕುಳಿತು
ಆ ಚಂದ್ರನ ಚಂದವ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದುದು.

ನಿನ್ನಂತೆ ನಿದ್ರಿಸಲು

ನಿದ್ರಿಸಿದರೆ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ನಿದ್ರಿಸಬೇಕು ಮಗಳೇ
ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಲೋಬಾನಗಂಧಗ್ರಹಿಸಿ
ಗೊಬ್ಬೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಕೈಕಾಲಾಡದಂತೆ
ಕತ್ತಲೆಕೋಣೆಯ ಬೆಚ್ಚನೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ

ಎಚ್ಚರಾಗಬಾರದು ಮಗಳೇ
ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಸಿ ಸದ್ದು
ದೇವರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಘಂಟೆ ಸದ್ದು
ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಸದ್ದು
ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ತಳ್ಳುಗಾಡಿಯವರ ಸದ್ದು
ಯಾರೋ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ ಸದ್ದು
ಏಳಬಾರದು ಮಗಳೇ, ಯಾವ ಸದ್ದೂ
ನಿದ್ರೆಯ ಕೆಡಿಸಬಾರದು

ಎದ್ದರಿದೆ ತರಹೇವಾರಿ ತಲೆಬಿಸಿ
ಓಡಬೇಕಿದೆ ಯಾರದೋ ಏಳಿಗೆಗೆ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ
ನಡುಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ ಮೀಟಿಂಗು
ಸಂಜೆಯೊಳಗೆ ಮುಗಿಸಬೇಕಿರುವ ಅಸೈನ್‌ಮೆಂಟು
ಈಮೇಲು ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ಸು ವಾಟ್ಸಾಪು ಇಂಟರ್ಕಾಮು
ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಅಲರ್ಟುಗಳು
ಹೊರಡಿ ಹೊರಡಿ ತ್ವರಿತಗೊಳಿಸಿ ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷ
ಬೇಗ ಮುಗಿಸಲೂ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ವಿಧವಿಧ ಆಮಿಷ
ಎಚ್ಚರ: ಮುಗಿಸದಿರೆ ಅದು ಮತ್ಯಾರದೋ ಕೈವಶ

ನಿದ್ರೆಯ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಕನಸಿನ ಅಂಬಲದಲ್ಲಿ
ಚಲಿಸುವಾಗ ನಗಬೇಕು ಮಗಳೇ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ
ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ
ಭುಜ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಲೆತ್ನೆಸುವವರ
ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಜಾರಬೇಕು ಸುಷುಪ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ನಿದ್ರಿಸಬೇಕು ಹಾಗೆ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಹೆದರದೆ

ಏನು ಮಾಡಲಿ
ಸೋಮಾರಿಯೆನ್ನುವರು
ಬೇಜವಾಬ್ದಾರನೆನ್ನುವರು
ಹುಚ್ಚನೆನ್ನುವರು ವಿಷಯ ತಿಳಿಸದೆ ನಕ್ಕರೆ

ಅದಕ್ಕೇ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ
ಸರಿಯಾಗಿಟ್ಟಿರುವೆನೋ ಎಂದು
ಪರಿಕಿಸುವೆ ಅಲಾರ್ಮು ಮೂರ್ಮೂರು ಬಾರಿ
ಎದ್ದುಬಿಡುವೆ ಸಣ್ಣ ಸದ್ದಿಗೂ ಬೆಚ್ಚಿ
ಬಿರಬಿರನೆ ನಡೆಯುವೆ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ
ತಿಳಿದ ತಿಳಿಯದ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ
ಸಣ್ಣ ಜೋಕುಗಳ ಕಡೆಗಣಿಸುವೆ
ಈ ಮೊದಲೇ ಕೇಳಿರುವವನಂತೆ
ಯಾವ ಕೆಲಸ ಬಂದರೂ ಬಿಡದೆ
ಓಹೋ ಓಕೇ ನಾಟೆಟಾಲ್ ಎಂದು
ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವೆ ಜರೂರತ್ತಿನಲ್ಲಿ
ಎಂಜಲು ಹಚ್ಚಿ ಎಣಿಸುವೆ ನೋಟುಗಳ
ಮಿಸ್ಸಾದರೆ ಈಗ, ಎರಡು ಸಾವಿರವೇ ಇಲ್ಲ

ಸುಸ್ತಾಗಿರುವೆ ಮಗಳೇ
ಬಂದಿರುವೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿ
ಕರೆದೊಯ್ಯಿ ನಿನ್ನ ನಿದ್ರಾಲೋಕದೊಳಗೆ
ನಡೆಸು ನಿಬಿಡವಿಲ್ಲದ ಖಾಲಿಗುಡ್ಡಗಳಲಿ
ತಾಕಿಸು ಚಾಚಿದ ಕೈ ಚಂದ್ರತಾರೆಯರಿಗೆ
ಎಂದೂ ಕೇಳಿರದ ನಗೆಹನಿಯ ಸಿಂಪಡಿಸು
ಮುಚ್ಚು ಕಿವಿಗಳ ಜಗದೆಲ್ಲ ಗದ್ದಲಗಳಿಗೆ
ಕೇಳಿಸು ನೀನಾಲಿಸುವ ಲಾಲಿ ನನಗೂ.

ಬುದ್ಧಪೂರ್ಣಿಮೆ

ಬೋರು ಕೊರೆಯುವ ಲಾರಿ
ರಾತ್ರಿಯಾದದ್ದರಿತು ಸದ್ದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ
ಇಡೀ ರಸ್ತೆಗೆ ಮೌನವಪ್ಪಳಿಸಿದೆ ಒಡನೆ
ಕಬ್ಬಿಣದ ಭಾರಕೊಳವೆಗಳ ಜತೆ ದಿನಪೂರ್ತಿ
ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವ ಹುಡುಗರು
ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೀಗ ಲಾರಿಯ ಬ್ಯಾನೆಟ್ಟೇರಿ
ತೆಳ್ಳನೆ ಚಾದರ ಹೊದ್ದು.

ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮಿಂಚು
ಮಳೆಯಾಗುತ್ತಿರಬಹುದು ಅವಳೂರಿನಲ್ಲಿ
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಕೈಚಾಚಿ ನಿಂತ ಕ್ರೇನು
ತಾಕುತ್ತಿದೆ ಬುದ್ಧನಂದದ ಚಂದ್ರನ
ರಿವರ್ಸ್ ಗೇರಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಾರು
ಜೋಗುಳಗೀತೆ ಹಾಡುತ್ತಿದೆ
ತಿರುಗುವ ವೇಗಕ್ಕೆ ಮಾಯವಾಗುವ
ಫ್ಯಾನಿನ ರೆಕ್ಕೆಯ ಮೇಲೇಕೆ ಚಂದಚಿತ್ತಾರ?

ಫ್ರಿಜ್ಜಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ನುಗ್ಗೆಕಾಯಿ ಹುಳಿ
ಮತ್ತೂ ರುಚಿಯಾಗಿದೆ ಮರುದಿನಕ್ಕೆ.
ಗೊತ್ತಿತ್ತದು ಮುನ್ನಾದಿನವೇ:
ಕೆಲ ಸಾರುಗಳು ಸಾರವತ್ತಾಗುವುದು
ಮಾರನೇದಿನವೇ ಎಂದು.
ಹಾಗಂತ ಮಾಡಿದ ದಿನ ಅದನ್ನುಣ್ಣದೇ
ಫ್ರಿಜ್ಜಿನಲ್ಲಿಡಲಾಗುವುದೇ ಹಾಗೇ?
ಅಳಿದುಳಿದ ಹುಳಿಗಷ್ಟೇ ಲಭ್ಯ
ನಾಲಿಗೆಯ ಚಪ್ಪರಿಕೆಯ ಸದ್ದು ಕೇಳುತ್ತ
ಗಂಟಲೊಳಗಿಳಿವ ಭಾಗ್ಯ.

ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಭೀಪ್ಸೆಯೇ ಮೂಲ;
ಆದರೆ ಆಶಯಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ವಿತಾಳ.
ಅವಳೂರ ಮಳೆ ಧಾವಿಸಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೂ
ತೋಯಿಸಲಿ ಬೋರಿನ ಲಾರಿಯನುಳಿದು ಮತ್ತೆಲ್ಲ.
ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರಲಿ ಮೋಡ ತುಂಬುವಂತೆ ಆಕಾಶ
ಆದರೂ ಮುಚ್ಚದಿರಲಿ ಸ್ಮಿತವದನ ಚಂದಿರನ.
ಸದೃಶವಾಗಲಿ ಪಂಕದ ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರ
ಖುಷಿಯಾಗುವಂತೆ ನಯನಗಳಿಗೆ.
ಉಲಿಯುತಿರಲಿ ಲಾಲಿಹಾಡು ತೊಟ್ಟಿಲುಗಳಲಿ
ಆವರಿಸುವಂತೆ ನಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಶಿಶುಗಳಿಗೆ.
ಮಿಗಲಿ ರುಚಿಯ ಪದಾರ್ಥ ನಾಳೆಗೂ
ಕೆಡದಿರಲಿ ಸದಭಿರುಚಿ ಯಾರಲೂ.

ಅಣ್ಣನೆಂಬ ಅಭಯರಾಗ

ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವ ಕೇಡಿಗಳು. ನಿಗೂಢವೆನಿಸುವ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಗೋಡೆಗಳ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿರುವ ಹೀರೋ. ಸರಕ್ಕನೆ ತಂತಾನೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಾಗಿಲುಗಳು. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಮೂಲೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೂ ಯಾರೂ ಕಾಣದ ನಿರ್ವಾತ. ಫಕ್ಕನೆ ತುಸು ಮೇಲೆ ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗುತ್ತಾ, ಹೆಲ್ಪ್ ಹೆಲ್ಪ್ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ, ಕೊಸರಾಡುತ್ತಿರುವ ನಾಯಕಿ. ನಮ್ಮ ಹೀರೋ ಇನ್ನೇನು ಅತ್ತ ಧಾವಿಸಬೇಕು, ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವಂತೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಖಳನ ಅಟ್ಟಹಾಸ. ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಸಿದ ಪಿಕಿಪಿಕಿ ಕೆಂಪು ದೀಪದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರ.  ಯಾರು ವಜ್ರಮುನಿಯೇ? ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದರೆ ಅಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಬಂಧಿಯಾದಂತೆನಿಸುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ನಾಯಕ ಈಗ ಹೇಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ? ಹೇಗೆ ತನ್ನವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ? ಹೇಗೆ ಆ ಗೂಂಡಾಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿಸುತ್ತಾನೆ?

ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಟೀವಿ ಬಂದಿದ್ದ ಹೊಸದರಲ್ಲಿ, ಪಟೇಲರ ಮನೆಯ ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾನುವಾರದ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯ. ವೃದ್ಧರು-ಕಿರಿಯರು-ಮಕ್ಕಳೆನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಜಮಾಯಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದ, ಪತ್ತೇದಾರಿ ಮಾಡಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ, ಖಳನಾಯಕರಿಗೆ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಕಜ್ಜಾಯವುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಚಂದದ ನಟಿಯರೊಡನೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ, ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಸವಾಲ್ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ, ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಮೈಕನ್ನು ಎಡಗೈಯಿಂದ ಬಲಗೈಗೆ ಹಾರಿಸಿ ಹಿಡಿದು ಹೊಸಬೆಳಕೂ ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ, ನಟಸಾರ್ವಭೌಮನೇ ಆಗಿದ್ದ ನಾಯಕ: ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್! ಟೀವಿ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಲಗ್ಗೆಯಿಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಎಳೆಯರಾಗಿದ್ದ ನಮಗೆ, ಅದಾಗಲೇ ಆಯ್ಕೆಗಳಿದ್ದವು. ಬಹಳಷ್ಟು ಹೊಸ ಹೀರೋಗಳು ಬಂದಿದ್ದರು. ಯಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಫೈಟ್ ಮಾಡುವರೋ ಅವರೇ ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಹೀರೋ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ರಾಜ್ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಲ್ಲ: ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ಸಿ‌ಐಡಿಯಾಗಿ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಮಾಡಿ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿದರು. ಜೇಡರಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದರೂ ಗನ್ ಹಿಡಿದು ಡಿಶೂಂ ಮಾಡಿದರು. ತೂಗುದೀಪ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ವಿಕಟ ನಗೆಗೈದರೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಆತನ ಜಯಿಸಿದರು. ನರಸಿಂಹರಾಜು ಜತೆಗೆ ತಾವೂ ನಗಿಸಿದರು. ಪಂಡರೀಬಾಯಿ ‘ಏನೂಂದ್ರೆ’ ಅಂತ ಕರೆದರೆ ಮುದ್ದು ಬರುವಂತೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರು. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಾವು, ‘ನೀನೂ ಅಪ್ಪನನ್ನ ಹಾಗೇ ಕರೀಬೇಕು’ ಅಂತ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ ಮಜಾ ತಗೊಂಡೆವು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯ ವಾರ್ತೆಯ ನಂತರ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಕರೆಂಟು ಹೋದಾಗ –ರೇಡಿಯೋ ಹಚ್ಚಿದರೆ ಸಾಕು, ರಾಜ್ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು: ಖುದ್ದು ನಮಗೇ ಎಂಬಂತೆ. ಬಾನಿಗೊಂದು ಎಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲಿದೇ... ಪೇಟೆಗೆ ಹೋದರೆ, ಬಸ್‌ಸ್ಟಾಂಡ್ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ, ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಕಾಂಡದ ಮೇಲೆ, ವಾಹನಗಳ ಬೆನ್ನಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಅಣ್ಣನೇ. ನಾಟಕಕ್ಕೆಂದು ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲೂ ಜ್ಯೂನಿಯರ್ ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್! ಭರಪೂರ ಶಿಳ್ಳೆ.

ರಾಜ್‌ಹೊಸ ಸಿನೆಮಾ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಪ್ಪ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ: ‘ಮಯೂರ’ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ತಾನು ಹನ್ನೆರಡು ಸಲ ಟಾಕೀಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ್ದನ್ನು. ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ಆ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ನೂರು ದಿನ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಬಸ್ ಹಿಡಿದು ಹೋಗಿತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು. ‘ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಸವಾಲ್’ ಚಿತ್ರದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆಂದು ದಾವಣಗೆರೆಗೆ ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಬಂದಾಗ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದನ್ನು. ಆತ ಅದೆಷ್ಟು ಸಿಂಪಲ್ ಮನುಷ್ಯ, ಹೇಗೆ ಯಾರ ಜೊತೆಗಾದರೂ ಖುಷಿಖುಷಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಬಿಳಿ ಅಂಗಿ-ಬಿಳಿ ಪಂಚೆ ತೊಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿಗೆ ಅನ್ವರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಬದುಕಿದರು, ಗೋಕಾಕ್ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ತಾವೇ ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು, ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆದರ್ಶವಾದರು ಎಂಬುದನ್ನು. ‘ಬಂಗಾರದ ಮನುಷ್ಯ’ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಥಿಯೇಟರುಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಿದಾಗ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬಂದಿತ್ತಂತೆ: ಇನ್ನೂ ಈ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡದವರು ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಅಲ್ಲ ಎಂದು.

ರಾಜ್ ಅಪಹರಣವಾದಾಗ ನಾವು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಆವರಿಸಿದ ಮೌನ. ಪ್ರತಿದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ-ಟೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಸುದ್ದಿ. ಇನ್ನೂ ನ್ಯೂಸ್‌ಛಾನೆಲ್ಲುಗಳ ಆರ್ಭಟ ಶುರುವಾಗಿರದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಯ ಟೀವಿ ವಾರ್ತೆ ನೋಡಲು ಎಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ನುಗ್ಗು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆತಂಕ, ತಣಿಯದ ಬಾಧಕ. ಕಾಡಿಗೆ ನುಗ್ಗುವ ಧೀರರು, ಇಳಿಸಂಜೆಯ ರೇಡಿಯೋ ಸಂದೇಶಗಳು, ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಗಾಳಿಸುದ್ದಿಗಳು. ನೂರೆಂಟು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಬಂದಮೇಲೆಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾದದ್ದು.  ರಾಜ್ ಆಮೇಲೆ ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಡಿಸಿದಾತ ಬೇಸರ ಮೂಡಿ ಆಟ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಇಡೀ ನಾಡೇ ಕಣ್ಣೀರಾಯಿತು.

ರಾಜ್ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ ಈಗ. ಹೊಸಹೊಸ ಹೀರೋಗಳು, ಥರಥರದ ಪ್ರಯೋಗಗಳು, ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆವ ಚಿತ್ರೀಕರಣಗಳು, ಬಿಡುಗಡೆಗೂ ನಾನಾ ವಿಶೇಷಗಳು. ಚಿತ್ರರಂಗ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದೆ, ನಾವು ಏನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಹಳೆಯ ಸಿನೆಮಾವೊಂದು ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದಾದರೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಎದುರು ನೋಡುತ್ತೇವೆ.  ಯುಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಆರ್‌ಎಜೆಕೆ ಎಂದು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು, ಅವರ ಸಿನೆಮಾಗಳನ್ನೂ, ಹಾಡುಗಳನ್ನೂ, ಡೈಲಾಗುಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ತಂತ್ರಾಂಶ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ: ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇರು ಎಂತಾದರೂ ಇರು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಿರು -ರಾಜ್ ಹಾಡತೊಡಗುತ್ತಾರೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತ. ರಾಜ್ ಡೈಲಾಗುಗಳ ಡಬ್‌ಸ್ಮಾಶ್‌ಗಳು ಸೂಪರ್‌ಹಿಟ್. ಹಾರ್ಡ್‌ಡಿಸ್ಕ್ ಹೊಕ್ಕು ಭಾಗ್ಯದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಬಾರಮ್ಮಾ ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ರಾಜ್ ಬಂದು ‘ಏನು ಮಾಯವೋ ಏನು ಮರ್ಮವೋ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘...ಆ‌ಆ‌ಆ ಜಾರಿಣಿಯ ಮಗ’ –ಎಂದವರು ಅವುಡು ಕಚ್ಚಿ ಇತ್ತ ತಿರುಗಿದರೆ ನಮ್ಮ ಮೈ ರೋಮಾಂಚಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನಮಗೂ ಅದೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆಫೀಸು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಟೀವಿ ಹಾಕಿದರೆ ದೇವತಾ ಮನುಷ್ಯನೊಬ್ಬ ಬರಬಾರದೇ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಂಪಂಗಿ ತೊಟ್ಟು ನಗುನಗುತಾ ನಲೀ ಎಂದು ಉತ್ಸಾಹದ ಬುಗ್ಗೆಯಂತೆ ಯಾರಾದರೂ ಸಕ್ಕರೆ ಹಂಚಲಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬಂದ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಯಕೆಯೂ ಅದೇ: ಹಾಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿರು ನೀನು ರಾಣಿಯ ಹಾಗೆ ಅಂತ ಹಾಡಬಾರದೇ ಗಂಡ! ಸಿಟ್ಟಾದ ಈ ಸತ್ಯಭಾಮೆಯನ್ನು ಅನುನಯಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ರಾಜ್ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಾಳಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ರಾಜ್ ಬಳಿಯಿದೆ ಸೂತ್ರ. ಸಜ್ಜನಿಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆಯೂ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದು ಹೇಗೆ? ರಾಜ್ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿ ಸಾಕು. ಅದಕ್ಕೇ ಅವರು ಅಂದೂ, ಇಂದೂ, ಮುಂದೂ ಪ್ರಸ್ತುತ. ಸದಾ ಮಿನುಗಬಲ್ಲ ಧ್ರುವತಾರೆ. ಯಾವಾಗ ಬಯಸಿದರೂ ಬರುವ ಶ್ರಾವಣ. ಬಿಸಿಲುಮಳೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮೂಡಬಲ್ಲ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು.

[ಡಾ। ರಾಜಕುಮಾರ್  ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದದ್ದು . ವಿಶ್ವವಾಣಿಯ ವಿರಾಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ. ]

ಭೇದನ

ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಬಲೆಯೊಂದ ಕಟ್ಟಿದೆ ಜೇಡ
ನಾನು ಹೋಗಲೇಬೇಕಿರುವ ದಾರಿ
ಬಾಗಿಲಾಚೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವವರು ಬಹಳ
ಸಮಯ ಪರಿಪಾಲನೆಗೆ ಈಗ ಎಂದಿಲ್ಲದ ಮಹತ್ವ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಲುಪುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ

ಜೇಡರಬಲೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ನುಗ್ಗುವುದೇನು ಕಷ್ಟದ ಮಾತಲ್ಲ
ಮೈಗೆ ತಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಒಮ್ಮೆ ಕೈಯಾಡಿಸಿದರೆ ಸಾಕು,
ಬಿಳಿಬಿಳಿಯೆಳೆಗಳು ಮುದ್ದೆಯಾಗಿ ಕಸಸಮಾನ; ದಾರಿ ಸುಗಮ

ಆದರೆ ಎತ್ತಿದ ಕೈಯ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ
ಬಲೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಂಚಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಜೇಡಾಧಿಪತಿ
ಇಲ್ಲ, ನನ್ನಂಥ ದಡೂತಿ ಜೀವಿಯ ಬಲಿಗಾಗಿಯೇನು ಅದು ಕಾದಿಲ್ಲ
ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಬಂದ ನೊಣ, ರಕ್ತವನ್ನರಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ನುಸಿ,
ಗುಂಯ್ಗುಡುತ್ತ ಹಾರುವ ನೊರ್ಜು, ಕಪ್ಪು ಹಾತೆ, ಆಯಸ್ಸು ಮುಗಿದ ಹುಳ:
ಹೀಗೇ ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಹಣೆಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದರೆ
ಯಾರು ತಾನೇ ತಡೆದಾರು ಕೀಟವ- ಬಲೆಯ ವಿನಹ

ಜೇಡರಬಲೆಗೆ ಆಹುತಿಯಾಗುವ ಆಸಾಮಿ ನಾನಲ್ಲವೆಂಬ
ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕವೆನಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಲೆಯ
ಹೆಣಿಕೆಯ ಚಂದ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತ ಈ ಘಳಿಗೆ,
ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಶಕ್ತಿ ತನ್ನದೇ ಎಂಬಂತೆ
ಬಾಗಿಲ ಆಚೀಚೆ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಗಿದ ಎಳೆಗಳನೊಮ್ಮೆಲೇ
ಎಳೆದು ಜಗ್ಗಿ ಇಡೀ ಬಲೆಯೇ ಜೇಡವಾಗಿ ಹೂಂಕರಿಸಿ
ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈದಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿ ಮೈ ನಡುಗಿ

ಶತ್ರು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುವನೋ ಬಲ್ಲವರಾರು
ಸಮಯದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಸರಸರ ಸರಿವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ
ಯಾರನ್ನೂ ನಂಬುವಂತಿಲ್ಲ. ಕ್ಷಣಕ್ಷಣವೂ
ಬಹಳ ದುಬಾರಿಯಾಗಿರುವಾಗ ಈ ಜಂತು
ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಹೀಗೆ ನನ್ನ ದಾರಿಗಡ್ಡವಾಗಿ ಬಲೆ ಹೆಣೆವ
ಜರೂರತ್ತಾದರೂ ಏನಿತ್ತು? ವಿಳಂಬಸೂತ್ರದಿಂದ
ನನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಗೆದ್ದ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಬೀಗುವಾಗ
ಮೊಸದ ವಾಸನೆಯರಿತು ನಾನಿನ್ನೇನು ಬಲೆತೊಡೆದು
ಮುನ್ನುಗ್ಗಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ

ಹಿಂದಿನಿಂದ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅಪರಿಚಿತ
ನನ್ನನ್ನೂ ಬಾಗಿಲನ್ನೂ ದಾಟಿ ಬೆನ್ನಿಕ್ಕಿ ಹೋಗಿ
ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ-ಶಿಳ್ಳೆಗಳ ಸದ್ದೂ
ವಿಜೇತರಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಜೈಕಾರ ಘೋಷವೂ ತೇಲಿಬಂದು
ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಮುದುಡಿ ಚದುರಿದ ಬಿಂದಿಲು
ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮೆತ್ತಿದಂತಾಗಿ
ಅಕೋ, ಅವಸರವಸರದಿ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯುತ್ತಿರುವ ಜೇಡ
ಹಾಗೂ ಹಾರಿ ಹಾರಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾನು.