ನಿಲ್ಲುವುದು ಎಂದರೆ...

ಯೋಜನ ಯೋಜನ ನಡೆದರು ಮುಗಿಯದ
ಈ ಕಾಡ ನಡುವೆಯೂ ಒಂದು ಹೆದ್ದಾರಿ.
ಆಳುವರಸ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದಾನಂತೆ ಆಜ್ಞೆ:
ಹಿಡಿದು ತನ್ನಿ ಅವನನ್ನು; ಸೆರೆಮುಡಿ ಕಟ್ಟಿ ತನ್ನಿ.
ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ
ಬರಬೇಕು ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿ ಸೈನಿಕರು:
ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಇಂತಹ ಕಾಡಿಗೆ.

ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡಲ್ಲ, ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾನೆ ತಡೆತಡೆದು
ದಾರಿಹೋಕರ ಬಡಜನರ ಹೆಂಗಳೆಯರ
ಉಸಿರು ಸಿಕ್ಕವರ ಬಸಿರು ಇಳಿದವರ ಹೆಸರು ಮರೆತವರ
ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿ ಹೊಡೆದು ಕೆಳಗುರುಳಿಸಿ
ಪೂರ್ತಿ ಒಂಬೈನೂರಾ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು
ಇನ್ಯಾವ ಸೈನ್ಯದ ಭಯ, ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯ ಆಪತ್ತು!

ಇನ್ನೊಂದೆ ಬೇಕು, ಇನ್ನೊಂದೇ ಸಾಕು. ಅಕೋ,
ಯಾರವನು ಕಾವಿ ಬಟ್ಟೆಯುಟ್ಟು ಸಾವಧಾನ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟು
ಬಲಿಯಾಗಲೆಂದೆ ಬರುತಿರುವವನು
ಅರಸನಣತಿಯಾಲಿಸಿ ಬಂದ ಗುಪ್ತಚರನೆ?
ಭೀತಿ ಹೊಸಕಿದ ರೀತಿ ಮಂದಚಲನೆ..
ಇರುವರಣ್ಯದ ಪರಿಯರಿಯದ ಹೊಸಬನೆ?
ಯಾರಾದರೇನು? ಹಸಿದ ಅಸಿಗಾಹುತಿಯಾಗುವ
ದೆಸೆಯವನ ನೊಸಲಿನಲ್ಲಿರೆ, ಯಾರಾದರೇನು?

ಸವರಿದನು ಕತ್ತಿ. ಕೊರಳ ಹಾರಕ್ಕೊಂದೆ ಮಣಿ ಬಾಕಿ.
ನಡೆದನು ಬಿರಬಿರನೆ ಸಾಧುವೆಡೆಗೆ
ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು ದಿಟ್ಟಿ ಕದಲಿಸದೆ
ಓಡಿದನು ಮಂದಗಮನನ ಹಿಂದೆ ಕಚ್ಚಿಯೊಸಡು
ನಿಂದನು ಬಳಲಿ ಬೆವರೊಡೆದು, ಬಿಟ್ಟು ಏದುಸಿರು

ಎಂಥ ದುರ್ಗಮ ಗಿರಿಶ್ರೇಣಿಗಳಲೋಡಿದವನು ತಾನು!
ಆನೆ ಜಿಂಕೆ ಚಿರತೆಗಳ ವೇಗ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿ
ಹಾರುವಕ್ಕಿಗಳ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ, ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಮುಳ್ಳುಕಂಟಿ
ಆದರಿದೇನಿದು ಇಂದು? ನಡೆವ ಸನ್ಯಾಸಿಯ
ಹಿಡಿಯಲಾಗದೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದರು ಜೋರು?

ನಿಂತು ಕಿರುಚಿದನು ಹಿಂಸ್ರನುತ್ಕಂಠದಿ:
ನಿಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಹೇ ಸನ್ಯಾಸಿ, ನಿಲ್ಲಲ್ಲಿ.

ತಿರುಗಿದನು ಯತಿ, ಮಂದಸ್ಮಿತ ಮುಖಿ
ಅರುಹಿದನು: ನಿಂತೆ ಇರುವೆನು ನಾನು,
ನೀನು ನಿಲ್ಲುವುದೆಂದು?

ಇದೆಲ್ಲಿಯ ಮರುಳು ಸನ್ಯಾಸಿ!
ಹೆಜ್ಜೆಯೆತ್ತಿಡುತಿದ್ದರು ತಾ ನಿಂತಿರುವೆನೆನುವ!
ಹೇ ಸನ್ಯಾಸಿ, ನಾ ನಿಂತಿರುವೆ, ನೀ ನಿಲ್ಲು

ಯತಿಯ ವದನದಲದೆಂತ ಚಿರಕಾಂತಿ!
ನಾನು ನಿಂತು ಸಂದಿದೆ ಕಾಲ
ಕ್ರೂರತೆಯ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕೊಲ್ಲುವುದ ಬಿಟ್ಟು.
ಪ್ರೀತಿ ಅಹಿಂಸೆ ಸಂಯಮದ ಪಾಲನೆಗೆ ತೊಡಗಿ.
ನಿಂತಿಲ್ಲದಿರುವುದಿನ್ನೂ ನೀನು; ನೀನು.

ಸಾವಿರದ ಬೆರಳು ಕೈಯಲ್ಲೆ ಉಳಿಯಿತು
ಕರವಾಳಕಂಟಿದ ರಕ್ತ ಮಂಕನ್ನು ತೊಳೆಯಿತು
ಸಾಕಾಯ್ತು ಶಾಂತಯೋಗಿಯ ಒಂದೆ ನುಡಿಮುತ್ತು
ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಕೊರಳ ಮಾಲೆ, ನಡೆದ ಬುದ್ಧನ ಹಿಂದೆ ಬಿಕ್ಕು.